Valentijnsdag

Hier in Nederland hebben we van de mensen met een serieuze relatie, zo  vermoed ik, drie kampen als het om Valentijnsdag gaat:

  • De braverds die een kaartje halen of een doos met chocolaatjes en dan de plicht weer gedaan hebben
  • Degenen die weigeren mee te doen aan dat `commerciële’ gedoe, maar zich ondertussen wel afvragen wanneer ze ook al weer voor het laatst iets speciaals voor hun partner hebben gedaan
  • De partners die er geen belang bij hebben om nu of later iets bijzonders uit de kast te trekken

Maar in de VS gaat dat helemaal anders. Ik volg een hoop Amerikaanse blogs (met name in de culi, knutsel en lifestylesfeer) waarbij over niets anders dan valentijnskadootjes, valentijnsmaaksels, valentijnsbriefjes en valentijnshapjes geblogd wordt. Maar waar bij ons Valentijnsdag iets is tussen (aanstaande) lovers, gaat het daar in de VS helemaal niet om.

Of nouja, wel een beetje, maar minstens zo belangrijk is het om iedereen om je heen te laten weten hoe belangrijk hij/zij voor je is. En met iedereen bedoel ik, de kinderen,  ouders, vrienden en vriendinnen, de vuilnisophaler, docenten, personeel, you name it. Sterker nog, kinderen maken voor op school allemaal Valentijnsbriefjes voor iedereen. Families maken thuis brievenbusjes waar iedereen in februari willekeurige aardige briefjes aan elkaar kan posten.

En dat vind ik nou aardig. Ik vermoed dat de meeste van ons stugge Hollanders niet vaak laten blijken hoe we op andere mensen gesteld zijn of hoe we ze waarderen. En ondanks het feit dat ze het overzees wel wat bont maken, vind ik het toch een verfrissende aanpak naast de weekendjes weg, Hallmarkkaarten en chocolaatjes met hartjes van de Jamin.

Leave a Reply